توهم قطاری يک‌سره
توهم قطاری ناايستا
سکان‌دار غرقه در نور
چشم‌هاش بسته
دهان‌اش باز
خواب می‌بيند دگربار
خواب‌هاش رنگارنگ
روياهاش شيرين و قشنگ
راه لغزنده
شيبِ دره تند
ژرف‌ ِ ژرف

و نابودی لبخند می‌زند
بر قطار ِ بی‌بازگشت
بر مردمانِ هراسان
بر بهت‌زده‌گانِ سنگ‌شده