خدا خفته است
درخت مرده است
سبزينه ناپديد
از يادِ آسمان رفته است
مه‌ و مه‌تاب
آسمان سياه از خفاش
زمين در چنگِ اهريمن
آتش ِ اهورا سرد و خاموش

آواز آبشاری نيست
سرود ِ چشمه‌ساری نيست
از درونِ بدن‌هایِ سرگردان
صدای قهقهه می‌آيد
هيولا باز در راه است

طبل می‌کوبند در دوردستِ تيره‌ها
پيام‌آورانِ جنگ
صورتک‌هایِ رنگين
پای‌کوبان و رقصان
نوزادان و رويان‌هایِ نازاده را
ملچ ملچ
با جيغ‌های کوتاه و تيز
به نيش می‌کشند