شب‌گرد ِ خسته‌یِ کوچه‌هایِ خفته
آيا خانه‌ات نيست؟
در خانه‌ تشنه‌دلی‌ات نيست؟
چشمی دوخته بر در
در آن سراچه‌ات نيست؟
در کوچه‌هایِ خاموش و سنگين ِ شب
در ريزش ِ باران و برف
در هنگامه‌یِ پر سوز ِ خزان و زمستان
يا خنکایِ پر راز و رمز ِ شبان
در جست‌وجویِ چیستی؟

در پس‌کوچه‌هایِ ارديبهشت
در بارش ِ شکوفه‌هایِ مست
در ريزش ِ ياس‌ها و بهارنارنج‌ها
در آويخته‌چتر ِ اقاقی‌ها
در جست‌وجویِ چيستی؟

در عرق‌ريزانِ خيس امرداد
در خوابِ کوچه‌های تف‌زده
در چراغانی گيلاس و امرود
و خوشه‌های آويخته‌ی رز
در جست‌وجویِ چيستی؟

شب‌گردِ خاموشِ شهر خفته‌گان
آيا در خلوتِ کومه‌ات
دو چشم ِ نگران و یک دل
بی‌تابِ نگاه‌ات نيست؟

بر من بگوی ای خاموش‌ترين
در خلوتِ دل‌گير ِ کوچه‌هایِ شب
در جست‌وجویِ چيستی؟