baoba

BAOBA

November 8, 2005

ببار ای باران

باران، تند و پرهياهو و يک‌نفس
به کار شستن شهر است
باران، زلال و پرتپش
آهنگِ ريزش را فرياد می‌کند
و سنگ‌فرش‌هایِ آجری
با چشمانِ تر و تن ِ خيس
در باران نو می‌شوند

و من دفتر اندوه را
برگ به برگ می‌کنم
و بر زمين می‌اندازم
تا جوی‌بار جوشان و پرحباب
مست و آوازخوانان
همه خط نوشته‌هایِ رنج را
بشويد و بزدايد
و خط جوهری را نيز
و با زلال باران
نوزادی متولد شود
اندوه‌‌ناشناخته و رنج‌ناديده

ببار ای باران
بر اين خطوط درهم و اين رنج ِ گنگ
ببار ای باران
بر اين يادگارهایِ خاکستری و غباربگرفته
ببار ای باران
بر اين پيکره‌یِ در شولایِ غم پيچيده
ببار ای باران
بر همه روزگار رفته و ناآمده

ببار ای باران
و برکن و بر خاک ريز
همه رنگين کمانِ خشکيده‌یِ برگ را
همه گل‌برگ‌هایِ عطرآگين ياس را
که بر تن بوته‌هایِ خاک‌آلوده
در هوای مسموم ِ حقارت و حسادتِ شهر
شادابی‌اشان فرومرده است
و مرا
به درخشش ِ خيس ِ سنگ‌فرش‌ها
به چکابه‌هایِ سرشاخه‌هایِ روشن
به طراواتِ گل‌برگ‌هایِ تر ِ رها شده بر خاک
و به چشمان ِ خيس پنجره‌هایِ خزان
پيوند زن

ببار ای باران
اکنون و تا فرداها
هرروز و هر شب
بر همه کوی و برزن
بر جوی‌هایِ انباشته به گندابه و موش‌های چاق
بر آن يگانه مرد ِمردان
بر آن تنها بازمانده‌یِ آرش
که جان نهاده در کمانِ همت
و پيکر نزار سپرده به تازيانه‌یِ خشم
و سرخم نکرده حتی به تک‌آهی
و داغ نهاده بر دل سنگِ زندان‌بانان
آن وارثان خونِ مسموم اژدها
وان حارسانِ حريم ِ نبايدها
ببار ای باران

ببار ای باران
بر تنها کسی که به گفتن بسنده نکرد
همان که دهان بگشوده با فرياد
بربسته از خوراک
ببار ای باران
بر خونابه‌یِ خشکيده و کبود ِتازيانه‌ها بر تن‌اش
بر استخوان‌هایِ بشکسته‌اش
بر آن قفل‌ و کلونِ هزار بند ِ اتاقک‌اش
بر آن آزاده مرد تنها
با هزار فرياد ببار

ببار ای باران
بر ديوارهایِ بلند ِ تنهايی و غربت
و بر دل ِ کوچک و تنگِ اين شب‌گذر
و بر اين دستان ِ ناتوان

ببار ای‌باران
بر قله‌های بلند و ناديدنی کوه‌هایِ خيس ِ بنفش‌آبی
بر دشتِ خشکيده و تشنه‌ی جوانی
تا گستره‌یِ ناتمام اين چندساله‌یِ عمر
تا روشنای سپيد و برفی زمستان
يک‌نفس و ناببريده
با کوبشی تند و بی‌امان
هم‌چنان شوريده و مستانه
ببار و ببـــــــــــــــــــــــار
بر بارش‌ات نماز

12:52 PM | Baoba

تازه‌ترین نوشته‌ها

دل ِ خونین ِ سازها
ترسی نماند
سووشون
ناله‌ی ِ سرو
باغچه‌ی ِ سبز ِ اميدها

بایگانی نوشته‌ها

August 2010
January 2010
December 2009
August 2009
June 2009
March 2009
October 2008
September 2008
July 2008
June 2008
May 2008
April 2008
February 2008
January 2008
December 2007
November 2007
October 2007
September 2007
August 2007
July 2007
June 2007
May 2007
April 2007
March 2007
February 2007
January 2007
December 2006
November 2006
October 2006
September 2006
August 2006
July 2006
May 2006
April 2006
March 2006
February 2006
January 2006
December 2005
November 2005
October 2005
September 2005
August 2005
July 2005
June 2005
May 2005
April 2005
March 2005
February 2005
January 2005
December 2004
November 2004
October 2004
September 2004
August 2004
July 2004
June 2004
May 2004
April 2004
March 2004
February 2004
January 2004
December 2003
November 2003
October 2003

جستجو