خانه‌ی من در انتهای جهان است
در مفصل ِ خاک
و
پوک

با ما گفته بودند:
"آن کلام ِ مقدس را
به شما خواهيم آموخت
ليکن به خاطر ِ آن
عقوبتي جان‌فرسای را
تحمل مي‌بايد ِتان کرد"
عقوبت ِ جان‌کاه را چندان تاب آورديم
آری
که کلام ِ مقدس ِمان
باری
از خاطر گريخت

گرچه در این بگذشته پنج، دو پنجره‌یِِِ روشن‌اش خاموش ماند؛ اما هماره واژِه واژه‌یِ خروشان‌اش، در پس‌کوچه‌هایِ دل‌تنگ و بارانی ِ جان‌امان جاری بماند.