شرابي نمانده است اي نازنين. عمر در خاموشي دود مي شود و نيست مي شود.

budda | March 24, 2005 10:13 PM

درود بر خاموش‌ترينِ انديشنده‌گان

آورده‌اند که چو بودا لب به سخن گشود، همه مرداب‌های بسته‌یِ رخوت به رودخانه‌هایِ زلال بدل گشتند و سرکه‌های دُردبسته و ترش به شراب‌هایِ سرخ و تلخ و مردافکن.

بائوبا | March 25, 2005 12:59 AM

کیست آن که به پیش می‌راند قلمی را که بر کاغذ می‌گذارم در لحظه‌ی تنهایی؟
برای که می‌نویسد آن که به خاطر من قلم بر کاغذ می‌گذارد؟
...
کسی در اندرونم می‌نویسد،
دستم را به حرکت درمی‌آورد؛
سخنی می‌شنود،
درنگ می‌کند،
کسی که میان کوهستان سر سبز و دریای فیروزه‌گون
گرفتار آمده است.
او با اشتیاقی سرد؛
به آن‌ چه من بر کاغذ می‌آورم می‌اندیشد.
در این آتش داد همه چیزی می‌سوزد،
با این همه اما،
این داور؛ خود قربانی است و با محکوم کردن من خود را محکوم می‌کند.
از همه کس می‌نویسد،
هیچ کس را فرا نمی‌خواند،
برای خود می‌نویسد؛
خود را به فراموشی می‌سپارد،
و چون نوشتن به پایان رسد دیگر بار به هیات من در می‌آید...

اکتاویو پاز

whitepencil | March 25, 2005 1:22 AM

اومدم عید رو بهت تبریک بگم.
امیدوارم سال خوبی در پیش داشته باشی.

با مهر
علی

هزار حرف نگفته | March 29, 2005 4:59 AM