baoba

BAOBA

August 2, 2004

شيشه‌ای نازک

گر شيشه‌ای نازک ناگاه
بشکند درمیانِ دست‌ها
زخم‌هایی بشکفد دردناک
خون چکد از هر زخم
یکی بردارد با منقاش
خرده‌شيشه‌ها از دست
مرهمی نهد و زخم‌بندی
به چند روزی کوتاه
درد گم شود از جان
تنها ردی نازک و کم‌رنگ
یادگار بماند برجای

شيشه‌ی نازکِ دوستی
وان باور ِ لب‌ريز و سرشار
بشکند با دروغی خُرد
بشکند با عتابی سرد
بشکند با یک کنایه، یک زهرخند
تراشه‌هایِ بشکسته اما
بمانند تا ابد بر جان
چرکين و خون‌چکان
هم‌چنان تيز، هم چنان برّان

دستی درازشد با حسرت
از برایِ نگاهی نرم
خواهانِ مهر و صفا
هم‌دلی، دوستی و وفا
شيشه‌ای بشکست در دست
دلی شکست و سوخت
درد آتش شد و جاری
خونِ باور بر زمين ريخت
رفت تا اعماق، تا ژرفا
هسته‌ی زمين ذوب شد و سوزان
درد آتش‌فشانی پویا
آتش گدازه‌ای جاری
گدازه‌ها فروزان بر هر جا

خون ‌چکد از هر زخمی بر دل
شيشه‌ی تردِ دوستی
وان تراشه‌هایِ نازک و باريک
هزار پاره، هزار خرده
پراکنده در هرجا
بر در و ديوار
بر دل و بر جان
بر چشمانِ خشک و حیران
درد ناباوری، بی‌مهری
جوی‌باری سرخ و زرد
در همه شهر جاری

4:51 AM | Baoba

سلام ...هنوز واقعا اسمت رو نمی دونم اما خب می دونی وقتی توی بلاگ استان کسی شعری می نویسی وقتی کامنت خیلی خوب یا قشنگ بود رو براش می زاریم شاید طرف فک کنه شعرش رو نخودیم و کامنت دادیم اما من هم خوندم و هم لذت بردم چون به نوعی عاشق شعر هستم در ضمن من خیلی وقته به شما لینک دادم خوشحال می شم شما هم به ما لینک بدبد ...مرسی از لطف شما دوست بزرگوار..به وبلاگ ما هم حتما سر بزن

[ زولبیا ] | [August 2, 2004 9:06 AM ]


مرنجان دلم را كه اين مرغ وحشي.. ز بامي كه برخاست مشكل نشيند...

[ سايه ] | [August 2, 2004 11:48 AM ]


Baoba jan... man fekr nemikonam shisheye dusti kheili nazik bashe... in zarfe entetarate mast ke zekhamate uno tayin mikone... dar zemn dasti ham ke yek tarafe be dusti deraz beshe dalili nadare hamvare dasti ro betune begire... c

[ satgean ] | [August 2, 2004 2:07 PM ]


مهربان بائوبا ، دوستي تنها رد باران پشت شيشه است ... بزنگاه شكستن ( شيشه ) ، تنها خونايه هاي زخم هاي كهنه را شويد و با چكه ، چكه اش مرهمي سازد براي التيام .

[ nazli ] | [August 2, 2004 4:30 PM ]


سبز انديشه درود
مي دانم که در دل چنان آينه ات چيزي شکسته که تا سالها به عمق وجود خنجر مي زند مي دانم چه کشيده اي از پشت خنجر خردن از دست رفيق بسان آن کلوخ است که دوستي بر سر حلاج زد و حلاج فرياد بر آورد .اما در ديار نامردمان گاه دوستان نيز در پشت غبار خشم پنهان مي گردند .از کساني که در زير عباي جاهلان رشد يافته اند نمي توان انتظار جز اين را داشت .آري اينان در هر کجاي دنيا باز هم چيزي در دل خويش کم مي يابند خشمي که هيچگاه ندانستند از چست و به چراست
مي دانم برايت تحمل چنين دردي سخت است اما بدان که سايه اميد ديگراني پس بسان آن برگ اميد که نقاشي بر درخت کشيد شما نيز به پاکي انديشه ات به زلال نگاهت بنويس باشد که مهر در رگهاي اين ديار طاعون زده جاري گردد

[ خاكستر ] | [August 4, 2004 1:49 AM ]


دريغا و صد افسوس که:

هرکسی از ظن خود شد يار من
از درون خود نجست اسرار من

[ بائوبا ] | [August 4, 2004 10:06 AM ]



ساقیا پیمانه پر کن













تازه‌ترین نوشته‌ها

دل ِ خونین ِ سازها
ترسی نماند
سووشون
ناله‌ی ِ سرو
باغچه‌ی ِ سبز ِ اميدها

بایگانی نوشته‌ها

August 2010
January 2010
December 2009
August 2009
June 2009
March 2009
October 2008
September 2008
July 2008
June 2008
May 2008
April 2008
February 2008
January 2008
December 2007
November 2007
October 2007
September 2007
August 2007
July 2007
June 2007
May 2007
April 2007
March 2007
February 2007
January 2007
December 2006
November 2006
October 2006
September 2006
August 2006
July 2006
May 2006
April 2006
March 2006
February 2006
January 2006
December 2005
November 2005
October 2005
September 2005
August 2005
July 2005
June 2005
May 2005
April 2005
March 2005
February 2005
January 2005
December 2004
November 2004
October 2004
September 2004
August 2004
July 2004
June 2004
May 2004
April 2004
March 2004
February 2004
January 2004
December 2003
November 2003
October 2003

جستجو