baoba

BAOBA

July 17, 2004

بادی سرخ

ريگ‌‌ها داغ و سوزان
کوير برهنه و خشک
زمين شوره‌زاری تف‌کرده
هرم آفتاب، گدازه‌‌ی آتش
شراره‌های داغِ هور
ريزشی از شمشيرهایِ افروخته
پاهای سوخته بر بيابان
آتش بر سر و بر تن
اما
سرما در دل و برجان

چهره از آفتاب ‌سوخته
دست‌ها قاچ‌قاچ و تيره
پوسته پوسته
پاها شکافته و ترک‌خورده
استخوان‌های مذاب
گوشت‌های فروپاشيده
خون در همه رگ‌ها جوشيده
بخاری گرم از گوشتی سوخته
در شوره‌زار پيچيده
بر زبان اما
نه فرياد، نه ناله
و نه حتی يک آه

حسِ درد ديری است مرده
يک‌سان گرما و سرما
اما
بی‌زاری مانا و پاينده
چونان خنجری تيز
هماره برنده

کويرِ نمک سوزان
بيابان خارزاری بی‌رويش
دل‌خشک و بی‌اميد
پيرامون همه افعی
مارهای زنگی
در گوش تنها ناقوسی
نيزه‌ها نفيرکشان
مارهایِ سمی در راه
نيش‌ها آماده و پر زهر

بيابان، رنگ خون
لاشه‌های نيم‌خورده سرگردان
لاش‌خورها نيز مرده
کفتارها نيم‌بريان
بوی زوال در همه‌‌جا پيچيده
مارها از تشنه‌گی بی‌جان

تن سوخته و پاها شکافته
دست‌ها قاچ‌قاچ
بينی و چشم و دهان
همه پر ز گردی داغ
وان خاکِ سرخِ بيابان

ريگ‌ها داغ، شن‌ها سوزان
بادی گرم وزان
آتش فريادکنان، نعره‌کشان
شعله‌ها رقص‌کنان
شعله‌ها سرخ و فروزان
زنده‌گی جهنمی عريان
تن خسته و بی‌جان
جان تشنه‌ی پايان

بيابان داغ و سوزان
گسترده و خشک و بی‌پايان
هزاران خورشيد در آسمان
بيابان در همه‌جا پای‌کشان
خاکی سرخ پراکنده در باد
بادی گرم و سوزان وزان
دل، ديری است مرده
جان، اين واله‌ی سرگردان
اين گيج و منگ و چرخان
در اين مارپيچ بسته
خاموش اما
سخت تشنه‌ی پايان

4:30 PM | Baoba

تلخ شده اي بائوبا جان ...خيلي تلخ ..:( نکند آفتاب بيرحم تابستاني دل آزرده ات کرده ؟!!!:( آري راست ميگويي ...اما باور کن نازنينم من اون زمستان را مي پرستيدم ...و هنوز هم در همان دي ماه دل انگيز به سر ميبرم...:(

[ Mahya ] | [July 17, 2004 5:03 PM ]


محیا جان درود

باشد که هماره نسیم بر تو خنکایِ سبز و آبی و رنگارنگ بهشت را بوزاند. اما این سروده نشان و نمادِ تلخی نیست و تنها دیدگاه من است از دوزخ و برزخ و حیرت و حسرت و ...

[ بائوبا ] | [July 17, 2004 6:57 PM ]


سلام برای باره اولی که وبلاگتو می خونم قشنگ مینویسی ولی خب من سعی می کنم بیشتر به عمق شعر فک کنم وبلاگ خوبی هم داری بهت تبریک می گم
در ضمن به شما لینک هم دادم اگه زحمتی نیست یه سر به ما بزنید و نظرتون رو در مورد لینک دادن به ما بگید بای بای

[ زولبيا ] | [July 17, 2004 7:02 PM ]


)):

ندانم نشان فرياد کجاست؟
تا چه هنگام بايد بر اين هياهوي پوچي گريست؟
بر که بايد خروشيد؟
بر که بايد گفت:
اين برگ بگشوده فراخوان نمی‌پذيرد؟
هان گوش داريد اي مردمان!
اين واژه‌های مغشوش
از سری است بس بدشکل
که از اين گونه پيام‌ها
از وب‌لاگ خوبی داشتن
بی‌زار است.
بر که بايد خروشيد؟
بر کدامين در بسته
بايد مشت کوبيد بارها و بارها؟
با کدامين سينه ناليد؟
فراخوان پذيرفته نيست!
اين پنجره بسته خواهد ماند
ديوار سفيدي نيست
آگهی بر آن چسباندن
از ام‌روز و هر روز
و برای هميشه تا ابد
ممنوع است، ممنوع

[ بائوبا ] | [July 17, 2004 8:36 PM ]


سلام! اهل اميد دادن نيستم كه كل اگر طبيب بودي ...، اما به نظر خيلي خسته مي‌آيي. بد نيست كه به فكر تجديد قوا باشي و نفسي تازه كني.

از اين آگهي‌ها هم مي بينم كه بسيار عصبي و برآشفته شده‌اي. عزيز! اين سرا همين است. مگر خود بارها چنين آگهي هاي بازرگاني‌اي را در صفحه‌ي من نديده‌اي كه انباشته‌اند. بشنو و در گذر. من فكر نكنم كه بشود آرمان‌شهر افلاتون را در اين‌جا بنا كرد و حضراتي را بيرون ريخت. آرام گير عزيز!

[ شين ] | [July 17, 2004 9:39 PM ]


donya ro mishe az daricheye dige ham negah kard... kafiye halesho dashte bashim... man ke az yeknavakhti hatta dar puchi ham badam miyad... tarhe degar bayad barangikht

[ satgean ] | [July 17, 2004 10:04 PM ]


روباه سرگشته درود

نوميدی‌ای در کار نيست. بسیار آرام هستم و برآشفته‌گی‌ای هم در میان نیست سروده تنها نمادِ جهنم است و بس.

اما پيام‌های بازرگانی را تنها بايد در رسانه‌ها پخش کرد و بر بوم‌های بزرگِ آويخته بر سر چهارراه‌ها و يا بزرگ‌راه‌ها چسباند. اين‌جا دفترچه‌یِ من است و تاب ديدنِ آن‌ها را ندارم. هرچند که به‌هنگامِ پديدار شدن‌‌اشان در دفترچه‌هایِ دوستان هم ناخرسند و بددل می‌گردم.

[ بائوبا ] | [July 17, 2004 10:55 PM ]


ساتگين جان درود

دنيا نبود و تنها نگرش من به دوزخ بود. هرچند که گه‌گاه اين دنيا با برزخ و دوزخ درآميزد.

گرما مرا هماره به ياد دوزخ اندازد. و گاه که نفسی برای فريادکشيدن نباشد و درد آن چنان از اندازه فزون گردد که حس‌اش نيز نتوانی کرد، ياد آن موعود دوست ناداشتنی ناگزير است.

[ بائوبا ] | [July 17, 2004 11:00 PM ]


مهربان بائوبا درود ، وقتي تو نازنين ، اينچنين عرق ريزان و گرما زده از داغ هزاران آفتاب سوخته ميسرايي ... من ديگر براي اين يگانه درخت آفتاب زده ي دشت سبز آبي ها ، بي نوشته مي مانم و تنها به آرزوي قطره اي زلال به رنگ خوش باران براي برگ ، برگ ات ، ناگزير ميمانم!

[ nazli ] | [July 19, 2004 7:38 AM ]


نازنين پری باران، روشنای همه دوران، درود

بی‌پَرِ نازک باران، بی‌بارش بخشنده‌ی ابر، بی‌آبی زلال و بی‌مه‌ای که همه تيره‌گی‌ها در خود بپيچد و همه بوی‌ناکی لاشه‌ها را بزدايد و تنها بوی خاک و بوی باران بپراکند، از اين بيابانِ تف‌کرده و اين دل‌هایِ سوخته گريزی نيست.

مانا ببار و بتاب تا پاکی و روشنا کوير را به دشتی سبز و رنگين دگرگون نمايد.

[ بائوبا ] | [July 19, 2004 7:59 AM ]


هميشه سبز سرفراز درود... در ملا عام مينويسم که کوتاهي ام را بر من ببخشا ي...

[ مهرام ] | [July 19, 2004 12:19 PM ]


مهرام جان درود

کوتاهی‌ای نبوده است. می‌دانم که سخت گرفتار کاری و زمانی برای آسودن هم نداری.

[ بائوبا ] | [July 19, 2004 1:05 PM ]



ساقیا پیمانه پر کن













تازه‌ترین نوشته‌ها

دل ِ خونین ِ سازها
ترسی نماند
سووشون
ناله‌ی ِ سرو
باغچه‌ی ِ سبز ِ اميدها

بایگانی نوشته‌ها

August 2010
January 2010
December 2009
August 2009
June 2009
March 2009
October 2008
September 2008
July 2008
June 2008
May 2008
April 2008
February 2008
January 2008
December 2007
November 2007
October 2007
September 2007
August 2007
July 2007
June 2007
May 2007
April 2007
March 2007
February 2007
January 2007
December 2006
November 2006
October 2006
September 2006
August 2006
July 2006
May 2006
April 2006
March 2006
February 2006
January 2006
December 2005
November 2005
October 2005
September 2005
August 2005
July 2005
June 2005
May 2005
April 2005
March 2005
February 2005
January 2005
December 2004
November 2004
October 2004
September 2004
August 2004
July 2004
June 2004
May 2004
April 2004
March 2004
February 2004
January 2004
December 2003
November 2003
October 2003

جستجو