اشباح سيهپوش
ای دوست
ای نقره فام آسمان
ای همه بارش نور
ای شهاب سرگردان
ای رویای همه مردان
ترا به سکوت آسمان
ترا به درخشش مهتاب
ترا به روشنای کهکشان
سوگند دهم بگوی بر آنان
بر آن سيهپوش مردان
آن ترا عزيزترين ياران
که نيايند هرگز
دگربار مرا بر بالين
میترسم، بسيار میترسم
از قاصدان سرمایِ سوزان
از اشباح سياهِ خوفناک
گفته بودم ترا بارها
خواب بگريخت از چشمان
همه شاخههاست لرزان
يخ و سرما تا مغز استخوان
به یارانات بگوی نيمهشبان
نيايند دگر مرا بر بالين
در نيابم زبانِ گنگِ ايشان
نیستم دگر پیغامرسان
سرما سخت است و بس سهمگین
میلرزد مرا همه دل و جان
بازخوان اشباح سياهی را
بگوی ایشان را
که جان درخت را
با خود شبی باد برده
يخزده همه شاخه
ريشهها تمامی افسرده
درخت ديریست مرده
بخوان سيهپوش ياران را
آن قاصدان یخی زمستان را
بگوی ایشان را
که نرسانم دگر هیچ پیغام را
ندارم تاب دگربار
اين چنين سرما را
این فلج بیپايان را
شاخههای يخزده
ريشههای مرده
همه از يخ و زخم
از بيم و هراس سياهیها
بشکسته، بشکسته
سرمای گزنده در تن و جان
تا مغز استخوان
بنشسته، بنشسته
بائوباي مهربان درود
جان آن درخت تناور با وزش باد بهاري بر همه آن ياران حلول كرده و لرزش شاخه ها رقص واژه هايش بر انديشه ياران است.سياهي را در كنار نور مجالي براي مقاومت نيست و اشباح سياهي با روشناي مهر نابود مي گردند.
ياد غزاله عليزاده آن غزال بي همتاي واژه ها را كه فانوس عمرش را به اعتراض سكوت ياران بر بالاي درخت خاموش نمود را گرامي مي دارم.
آينده | May 6, 2004 5:12 PM
گمانم تو نيز مانند من گاه به ورطه هاي پر کابوس قدم مينهي
ميدانم و ميداني کابوسها را گريزي نيست جز بي خوابي
اما رفيق اگر در بيداري هم کابوسي سخت گريبان گيرت شد چه بايد کرد؟!
همچون بختکي مانا ...
بدرود عزيز
مانیـا | May 6, 2004 10:10 PM
سلام شاعر.خوشحالم از آشنائيت.
بهار | May 6, 2004 10:47 PM
سلام . مخلصيم. سعي ميکنم کمتر نقطه بذارم.عادت شده واسمون.کاريش نميشه کرد.و اما شعر.دوبار کامل خوندم.من متوجه نشدم دقيقا منظور شاعر چي بود ؟ ياءس ؟ يه توضيحي هم درباره ي اشباح سياه پوش بدي فکر کنم بد نباشه عزيز جون. ارادتمند.حميد.
hamid | May 7, 2004 1:38 AM
ياد اشباح که مي افتم باز آن درد نا جوانمرد بر تنم سايه خوف مي افکند و در درونم خوف رسوايي دل ريشه مي دواند ...اين اشباخ کي خواهد رفت خدا مي داند
hajinapelon | May 7, 2004 1:42 AM