baOba,

inhayee ke taoosif kardi, sarab hast.

digeh e kheyal o arezoo, ham be zehn e bi daro paikar e man ke nemyad, khoda rahmatesh koneh. baray e shadiye roohesh jamiaan: salevat!

she'er e javati: ye gol dadi be dastam KHEYAL kardam bahar e ay bahar e!

She'er e classic: dar havas e kheyal e to(E) hamcho kheyal gashteh eem.

She'er e ghazanfar: cho shaoo girom kheyalet ro dar aghoosh, sahar az bastarom booy e gol ayoo

She'er e farangi: Imagine all the people...

natijeh giri: bi kheyal aziz, bee kheial,

dave e bikar | November 9, 2003 10:01 PM

دوست بی‌رويای کم شکيب من درود

گر رويايی نمانَد
گر آرزوها بميرند
گر فريبی هم نمانَد
يقين دار که مرده‌ای
پوست و خون
تنها آدمکی را
به نشان زنده‌گی
با خود
در هياهوی آهن
می‌کشند
گر آرزويی نمانده باشد
يقين دار
مرده‌ای
بر گور آرزوها
گلی بنشان
شايد زنده‌گی
از آن جاری گردد

گر رويايی بازنماند
اين همه کابوس
جای نفسی باز نگذارد
بی رويا
بی‌آرزو
يقين دار
که مرده‌ای
ديری است
که ديگر نيستی.

بائوبا | November 9, 2003 10:18 PM

khaili vaghteh mordam,

dave e bikar | November 9, 2003 10:44 PM

درود بايوباي گرامي چون هميشه زيبا بود چندي پيش پرسيدم كه ايا مجموعه اشعار مدوني داريد كه تهيه بشود يا اگر نداريد چنانچه در ايران هستيدحتما به اين كار اقدام كنيد اشعار بسيار زيبايي است حيف است ديگران از ان اگاه نشوند

سام | November 10, 2003 4:25 AM

ديويد دوست من درود

گر خروشی باشد، گر زبان به شکوه از دنيا می‌گشايی، بدان که هنوز زنده‌ای؛ چرا که مرده‌‌گان پر شکيب‌اند و خاموش و بی شکايت. نه از گنداب در رنج‌اند و نه در حسرت رفتن.

بائوبا | November 10, 2003 7:59 AM

سام گرامی درود

دوست من؛ پيش از اين هم گفتم که اين پريشانی‌ها را بر دفتر نتوان برد. گر بر دل تو و دگر دوستان می‌نشيند، تنها از آن روست که دل‌ها و دردها بسيار به هم نزديک است.

بائوبا | November 10, 2003 8:05 AM

درود
پس اي بائوباي عزيز بدان و آگاه باش!!! که دردهامان يکيست و نزديکي دلهامان بسيار.
شاد و خرم و موفق باشيد.

هومن | November 11, 2003 12:09 AM

بائوباي عزيز. مرا انگيختي که از تو استقبال کنم<

» دلتنگي «

در سردسير زندگي ام
- غروب يک روز بهاري -
عطر يال گيسوان پريشانت را
ماديان وحشي باد
خرامان٬ خرامان
در دشت شاهپرکها افشاند.
خدا را!
- بر من چه رفت؟ -
که اسب خسته ي پاييز دلم
بيقرار و سرکش
فراق بوي دلآويز تو را
هر دم
با شيدايي و مشتاقي
شيهه مي کشد.

Aria | November 11, 2003 12:49 AM

دوست من ، کبوتر و گنجشک هم بقدر خودشون از این جهان سهمی دارن و خدا در اونها چیزهای جالب رو به خلق کرده. برای من همه این موجودات جالب هستند و با مطالعه اونها به عظمت خلقت بیشتر پی میبرم.
حتما مقاله من رو بخون تا ببینی خدا در این جغد چه کرده.

کاپیتان نمو | November 11, 2003 1:13 AM

دوستان گرامی درود

از مهرتان و پیام های پربار و زیبایِ تان سپاس‌گزارم.

کاپيتان جان، چه کنم که از زبونی و مظلوميت کبوتر دل خوشی ندارم و پرنده‌گان شکاری و جغد و کلاغ را بسيار دوست می‌دارم. درست است که اگر سوسک نبود، جايی در چرخه‌ي آفرينش خالی می‌ماند، ولی اين دليل نمی‌شود که از بيش‌تر حشرات بی‌زار نباشم.

بائوبا | November 11, 2003 9:56 AM